Nedir diye aratırsanız karşınıza paranın üretim maliyeti ile üzerinde yazan değeri arasındaki fark gibisinden bir tanım çıkar. Devletin başlıca gelir kaynaklarından biridir.

Detaylı anlatmak gerekirse, 100 Ytl'lik bir adet banknotun basım maliyeti -atıyorum- 0,1 kuruşsa, devlet o banknottan 99,9 Ytl'lik bir senyoraj kazancı elde eder.

Hikayenin bir de tarihi arkaplanı var.

Orta Çağ'da Avrupa'ya hükmeden derebeyler bitmek tükenmek bilmeyen müsrifliklerine para yetiştiremeyince çareyi, hazinelerindeki mevcut altın paraları eritip (atıyorum 100.000 altın para eritilip 500 kglık bir eriyik elde edilmiş olsun), buna, kalıba dökülüp soğutulduğunda yapılan üçkağıdın anlaşılamayacağı şekilde hazırlanmış yine 500 kglık başka bir karışımı katıp, elde edilen 1 tonluk yeni karışımı kalıplara dökerek cillop gibi 200.000 yeni altın para etmekte bulmuşlar.

Bilinen ilk senyoraj uygulaması bu olmakla birlikte, aynı zamanda "Paranın ayarıyla oynamak" sözünün de kaynağıdır.

Ek olarak, durum (içindeki altın oranı azalmış) anlaşıldığında bu tip paralar uzmanlarca kolayca diğerlerinden ayırt edilebilen, ve pek de rağbet görmeyen "ayarı bozuk para" olarak imlenmişler.

Ve bu da bugün madeni paralar için kullandığımız bozuk para ifadesinin çıkış noktası olmuş.

Pekiyi bugün madeni paralarının yanlarının neden çizgili olduğunu biliyor musunuz?

Yine paraların altından imal edildiği günlerde bir takım uyanıklar ellerine geçirdikleri paraları kenarlarından törpülerler, ve yere serpilen altın tozlarını biriktirirlermiş.
Bunu bir iki kişi yapsa iyi, ama duruma uyanan herkes aynı mesaiye soyununca paraların çaplarında gözle görülür bir daralma ortaya çıktığı gibi, toplanan tozlardan imal edilen yeni paralar da dolaşıma salınınca zamanın hükümdarı bundan böyle akçelerin kenarlarının çizgili olarak basılmasını emrederek bunun önüne geçmeyi başarmış.